Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Μια μικρή εξομολόγηση...

 Σε λίγες ώρες,το 2013 θα περάσει στην Ιστορία.Συνηθίζουμε αυτές τις μέρες να κάνουμε έναν γενικότερο απολογισμό.Σε ιδιωτικό και σε δημόσιο επίπεδο και είναι πάντα καλό να είμαστε ειλικρινής.

Για το δημόσιο επίπεδο,δεν ξέρω τι να πρωτογράψω.Νομίζω πως υπάρχουν πολύ καλύτερες αναφορές από φίλους blogger από αυτές που θα μπορούσα να γράψω εγώ οπότε θα σταθώ για λίγο στο ιδιωτικό.

Κάτι τέτοιες μέρες,όταν σημειώνονται αλλαγές,με πιάνει ένα πνεύμα απολογισμού.Ένα πνεύμα εξομολόγησης.Πάντα το είχα αυτό.Μου αρέσει να διηγούμαι πράγματα στους ανθρώπους,έστω και αν πολλές φορές διστάζω.Λες και έχω να πω κάτι σημαντικό.Μα μου αρέσει να είμαι ειλικρινής.Να λέω αυτό που νιώθω,αυτό που βγαίνει από την καρδιά μου.

Δεν ξέρω τι χρονιά ήταν το 2013.Θα μπορούσα να βάλω πολλά κοσμητικά επίθετα μα δεν γνωρίζω ποιο θα την καλύψει πλήρως.Ίσως το ''πολύπλοκη'' αλλά και πάλι με δισταγμό.Είχε τα πάνω,είχε και τα κάτω.Όπως η ζωή.Είχε απώλειες,νομίζω περισσότερες από τα κέρδη αλλά δεν κάνουμε και ''ταμείο''.

Ένα κέρδος είναι αυτή εδώ η προσπάθεια που ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες.Σκοπός δεν είναι να περιγράφω τις σκέψεις μου και απλώς να υπάρχουν χειροκροτητές.Κάτι τέτοιο θα ήταν φοβερά εγωκεντρικό.Πίστευα και πιστεύω στην ελπίδα και στο όραμα και αυτά με οδήγησαν να ξεκινήσω.Ήθελα αυτό το μικρό blog να μπορεί να δίνει μια μικρή ακτίνα φωτός στα καθημερινά μας σκοτάδια.Όχι να αποπροσανατολίζει ή να κάνει τους ανθρώπους να ξεχνιούνται,απλώς να τους υπενθυμίζει πως όταν όλα γύρω μας καταρρέουν,η ανθρωπιά που πηγάζει από την καρδιά μας παραμένει μια αξία θεμελιώδης,έστω και αν την ξεχνάμε.Αυτό θέλω.Αυτό πιστεύω.Δεν ξέρω αν το πέτυχα.Ίσως όχι.Θέλω να προσπαθήσω περισσότερο.Όχι γιατί θεωρώ τον εαυτό μου κανέναν φοβερό τύπο που αξίζει τρομερά να τον διαβάζουν οι άλλοι αλλά...

Αλλά θέλω να βλέπω τους άλλους να χαμογελάνε,έστω και στα δύσκολα.Να ελπίζουν σε αυτό που πολλές φορές λέμε παράλογο.Να παλεύουν για πράγματα θαυμαστά στις καρδιές των ανθρώπων και διατηρούν και την καρδιά τους καθαρή.Θέλω να βλέπω τους ανθρώπους αλληλέγγυους,να στέκονται δίπλα ο ένας στον άλλο.Μόνο τότε η ζωή έχει νόημα.Μόνο τότε η Ιστορία έχει αξία.Ίσως όλα αυτά να είναι ένας παράλογος κόσμος ενός αιθεροβάμωνος ανθρώπου.Δεν το αρνούμαι μα δεν αρνούμαι και πως πιστεύω αυτά που λέω και τα γράφω από την καρδιά μου.

Όπως και να έχει,είμαστε ακόμη ζωντανοί όπως λέει το τραγούδι.Μακάρι το 2014 να σας φέρει ό,τι αγαπάτε και να σας έχει κοντά σε αυτούς που αγαπάτε.Να σας φέρει κατανόηση για να θυμάστε ότι πολλές φορές οι άνθρωποι κάνουν λάθη και δεν είναι τέλειοι.Να σας φέρει δύναμη στις δοκιμασίες και πάνω απ'όλα,πίστη στα όνειρά σας και φως στην ψυχή σας.Δεν ξέρω αν φτάνουν οι ευχές,εύχομαι να φτάνει η ελάχιστη αγάπη μου.

Να έχετε μια ευλογημένη χρονιά γεμάτη αγάπη,κατανόηση και ανθρωπιά ώστε να πολεμήσουμε όλοι μαζί το σκοτάδι με το φως στην καρδιά και την ψυχή μας.

Καλή χρονιά!


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου